Sejarah Pengajian al-Quran di Zaman Tabi’in

Sejarah Pengajian al-Quran di Zaman Tabi’in

Perkembangan bacaan al-Quran secara tarannum pada zaman Tabi’in merupakan kesinambungan daripada usaha para sahabat Nabi SAW. Pengamalan bacaan berlagu (tarannum) bukan sahaja diteruskan, malah berkembang lebih meluas pada era Tabi’in.

Antara tokoh Tabi’in yang terkenal dengan bacaan al-Quran dan pengajian tarannum ialah:

Pengaruh mereka tersebar luas ke seluruh dunia Islam melalui murid-murid dan generasi selepasnya, termasuklah:

• ‘Umar bin ‘Abd al-‘Aziz

• Imam Muhammad bin Idris al-Shāfi‘ī

• Para imam qirā’at

• Guru-guru al-Quran dan para qāri/qāriah yang muktabar hingga ke hari ini

---

Peranan Para Tabi’in

Selepas kewafatan Rasulullah SAW, para sahabat memikul amanah menyebarkan ilmu dan menjadi guru kepada generasi Tabi’in. Tabi’in ialah golongan yang sempat menuntut ilmu secara langsung daripada para sahabat. Justeru, mereka merupakan penerus legasi ilmu yang diasaskan oleh Rasulullah SAW sendiri.

Keistimewaan golongan Tabi’in tidak kurang hebatnya kerana mereka:

• Menyambung kelangsungan dakwah dan ajaran Islam,

• Mewarisi ilmu daripada para sahabat,

• Memberi fokus terhadap pemeliharaan al-Quran — sama ada melalui hafazan mahupun bacaan yang tepat mengikut kaedah Rasulullah SAW.

---

Perkembangan Institusi Pengajian al-Quran

Zaman 100 tahun pertama Hijrah dikenali sebagai era kegemilangan sahabat dan Tabi’in. Ketika ini, pengajian al-Quran berkembang pesat, selaras dengan perluasan wilayah Islam ke arah Barat dan Timur.

Pelbagai institusi pengajian ditubuhkan, termasuk:

• Sekolah-sekolah al-Quran

• Madrasah dan pondok

• Masjid sebagai pusat ilmu

• Universiti-universiti Islam

Pengajian di pusat-pusat ini tetap mengekalkan sistem talaqqi dan musyāfahah sebagaimana yang diajar oleh Rasulullah SAW — iaitu pembelajaran secara berguru, dengan kaedah mendengar dan memperbetulkan bacaan secara langsung.

Daripada : Ustaz Mohd Sabri